Тоҷикистон нури чашмони ман аст, Ҳастии ман, фахри ман, шони ман аст. Халқи тоҷик дар тулии таърихи чанд ҳазор солаи худ бисёр душвориҳоро паси сар намудаву лек забону фарҳанг ва дину оини худро аз даст надод. Маҳз барои пойдориву ҳастии он марзу буми Тоҷикистонро дӯст медорему барои ҳастиаш ҷоннисориҳо мекунем, ва намегузорем нохалафе онро доғдор ва қисмат намояд. Беҳуда шоири шинохта Камол Насрулло нагуфтааст: Тоҷикистонро дигар қисмат макун, Байни Хатлону Зарафшону Бадахшон. Модареро чун тавон қисмат намуд, Пора- пора байни фарзандон? Агар модари мушфиқ моро ба дунё оварда бошад, Тоҷикистон модари дуюмамон моро ба оғӯш гирифта зиндагии тенҷу осударо додаст. Мо омодаем ӯро ...
Очаҷонам, очаҷон Маликаи меҳрубон. Дар рӯзи мавлуди ту, Бошем ҳама гирди хон. Чашмакои шаҳлоят, Рақсакои зебоят. Нозои дилрабоят, Шодии озурдагон. Лутфаки хушрӯ дорӣ, Хирсаки бадхӯ дорӣ. Тӯҳфа кунад аммаҷон, Харгӯши кори калон. Кошки калонак шавӣ, Кошки фасонак шавӣ. Фарзанди хуби падар, Хуб аълохонак шавӣ. Салом бигу бобоша, Бибиву аммаҳота. Холаву аппаҳота, Илҳомчаи зебота. Шириниҳои шарқа, Рухсораҳои қарка. Рушаниҳои барқа, Қайд мекунем ҳамагон. Дасти дуо бидорем, Гуфта баҳо гузорем. Ҳам шукри ҳақ гузорем, Ҳурмати оча дорем. Саломат, табиб.
Ҳар зина дигар зина Дигар номи ҳар зина То хона аз роҳ зина Ду зинаву даҳ зина (сол ва моҳ) Мегиряд чашмонаш ку Механдад даҳонаш ку (абр ва раъд) Боми пур арзан Арзанаш садман (осмон) Кабирзода Руҳангез хонандаи синфи 6, мактаби умумии № 42.
Эй забон, ҳам оташу ҳам хирманӣ, Чанд ин оташ дар ин хирман занӣ Эй, забон, ҳам ганҷи бепоён туӣ Эй забон, ҳам ранҷи бедармон туӣ. Ҷалолиддини балхӣ Аз он рӯзе, ки парвардигори кирдугор одамро халқ карду ба ӯ забони гӯё ато намуд, инсон ба васфу таҳқиру тамасхури якдигар пардохтанд. Маҳз тавассути яке дигареро гоҳ ба осмони ҳафтум мебардораду гоҳ ба хоки сиёҳ мезанад. Забон нерӯест, ки одамро ҳам мекушаду ҳам зинда мекунад. забон одамро аз марг наҷот медиҳад, он тавре ки Хоҷа Ҳофизро наҷот дода: « Мегӯянд, ки чун Темури Ланг вилояти Форсро фатҳ намуд ва ҳукумати шоҳ Мансурро дарҳам зад, Хоҷа Ҳофизро талабид. Чун Хоҷаи ...
Булбуле дар шохи дарахте нишаста месароид. Бози гурусна ӯро диду асираш кард. Булбул ба боз гуфт: - Лутфан маро озод кунед, ман паррандаи кӯчаке ҳастам ва сазовори чун шумо бози бузург нестам. Шумо метавонед паррандаҳои бузургтареро шикор намоед. Боз гуфт: - Ман он қадар аҳмақ нестам, ки нақдро ба насия бадал созам! БУМ ВА ЧИРЧИРАК Бум, ки мувофиқи одат аз тарафи шаб ғизо мехӯрду аз тарафи рӯз мехобид, аз овозу сароидани чирчирак ба танг омада буд. Ду – се маротиба аз чирчирак хоҳиш кард, ки ӯро осуда бигзорад. Вале ҳар қадар хоҳиш мекард, чирчирак овози худро баландтар мебаровард. Бум ночор шуд ва ба ...
Дар замона зи ҳар чӣ ҷонавар аст, То нашуд пухта одамӣ, батар аст. Абдулмаҷди Саноӣ Ба мардум даровез, агар мардумӣ, Ки бо одамӣ хӯ гирифт одамӣ! Низомии Ганҷавӣ Аз ҳусн нафис нест мардум, Аз ҷавҳари мардумӣ нафис аст. Хусрави Деҳлавӣ Одамӣ аст аз паи коре бузург, Гар накунад,ӯст ҳиморе бузург. Хусрави Деҳлавӣ Он кӣ надорад сифати мардумӣ, Нест бари одамиён одамӣ. Хусрави Деҳлавӣ
Падар духтарчаашро ба Боғи ҳайвонот бурд. Духтарча товусро дида шодикунон гуфт. - Дада, дада, нигоҳ кунед, мурғ гул кардааст. ТААҶҶУБИ КӮДАК Фирӯзаи хурдсол аз падараш пурсид: - Дадаҷон, шумо номи модарамро намедонед? - Медонам, чаро мепурсӣ? - Ин хел бошад, барои чӣ ба вай гап заданӣ шавед, номи маро гирифта, Фирӯза мегӯед?! ТОҚИИ ЛОЙОЛУД Писараке аз мактаб ба хона баргашт. Модараш дид, ки каллапӯши наппа – нави ӯ ба лой олудааст, асабӣ шуда, пурсид: - Ин чӣ гап? Писарак узрхоҳона гуфт: - Ман не… бачаҳо… - Чи бачаҳо? – боз пурсид модараш. - Калпӯшамро аз сарам гирифтанду футболбозӣ карданд. -Ту дар куҷо будӣ? -Ман дарвозабон будам.
Буд набуд, як мусофир буд. Вай барои ризқу рӯзӣ пайдо кардан ба ҷойҳои дур рафт ва ҳангоми баргаштан ба зодгоҳаш ба меҳмонхонаи як деҳа даромад, ки шабро рӯз кунад. Дар сари китфаш хӯрҷини пур аз чизу чора буд. Соҳиби меҳмонхона як занаки баднафс буд. Хӯрҷинро дида, қасди гирифтан кард. Вай меҳмонро ҷо карду давида ба назди шавҳараш рафта, маслиҳат пурсид. - Ин кори осон аст, - ҷавоб дод шавҳараш. Камтар аз гиёҳи талхшувоқ ҷӯшонида ба таомаш рез. Ҳамин ки нӯшид, фаромӯшхотир ки шуд, хӯрҷинашро партофта меравад. Занаки баднафс маҳз ҳамин хел рафтор кард. Гиёҳи талхшувоқро ҷӯшонда ба таоми меҳмон омехта хӯронд. ...
Падар оқил бувад, фарзанди ӯ оқилу доно Бигирад тарбият гар аз падар соҳиб ҳунар бошад. Ҳар як шахс мехоҳад, ки падару модар, хоҳару бародар, хешу табори шинохтаву соҳибэҳтиром дошта бошад. Мо бояд волидайни худамонро мисли гаҳвараки чашм ҳурмату эҳтиром намоем ва дӯст дорем. Ҳар қадаре, ки мо падару модарамонро дӯст дорем, ҳамон қадар онҳо моро дӯст медоранд. Бе сабаб онҳоро шаҳсутуни хона наномидаанд. Охир, падару модар аз рӯзи азал фарзандро бо сад умеду орзу ба воя мерасанд. Бо як роҳи дурустӣ зиндагӣ пеш мебарад. Бе падар бе модар зиндагӣ маъне надорад, зиндагӣ гардишҳои зиёде дорад. Агар ман як шабонарӯз аз падару ...
Аз рӯзи дуюми апрел фестивали Ҷумҳуриявии “Ҳафтаи китоби кӯдакону наврасони Тоҷикистон” ва намоиши китобӣ таҳти унвони “Китоб шамъи дили инсон” оғоз ёфта, дар шаҳру навоҳии кишвар идома дошт. Мақсад аз баргузории фестивали мазкур тарғиб ва оммавӣгардонии хониш миёни кудакону наврасон ва ҷалби таваҷҷуҳи онҳо ба китобу хониш ва ба китохонаҳо чун маркази иҷтимоӣ-фарҳангӣ ва дар ин замина мусоидат намудан ба такомули фарҳанги иттиллоти кӯдакону наврасон буд. Дар доираи фестивали мазкур рузи 7 апрел дар шаҳри энергетикҳои Роғун ва пасон дар ноҳияи Файзобод бо иштироки адибон Равшани Ёрмуҳаммад ,Ҷура Ҳошимӣ, Маҷиди ...