ҲИКОЯТИ ВАЗИР ВА ПИСАРИ ПОДШОҲ Вазир гуфт: -Шунидаам, ки малике аз мулук писаре дошт. Писар хост, ки ба нахчир шавад, малик вазирро бо ӯ бифиристод. Эшон шикор ҳамекарданд, то ки ба ғазоле бирасиданд. Вазир гуфт: - Ин ғизолро бигир! Маликзода асп битохт, ӯ ва ғизол аз дидаи сипоҳиён нопадид шуданд. Маликзода дар биёбон ба ҳайрат андар буд, намедонист куҷо равад. Он гоҳ духтаре бидид гирён, бо ӯ гуфт: -Кистӣ ва аз баҳри чӣ гирёнӣ? Духтар гуфт: -Ман духтари малики Ҳинд будам, савор гашта ба нахчир шудам, маро хоб даррабуд, аз асп ба зер афтодам ва роҳ ба ҷое надонистам. Маликзода бад-ӯ раҳмат овард ва ӯро бардошта ба хонаи зин гузошт ...
Дар замони Форс ва Рӯён малике буд, малики Юнонаш гуфтандӣ ва дар тани он малик нохушии барас буд, ки атиббо аз муолиҳати он ахз доштанд. Рӯзе ҳакими солхӯрдае ба он шаҳр омад, ки ҳакими Рӯён ном дошт ва луғати юнонӣ ва форсӣ ва румӣ ва арабӣ ва суқуду зиёни гиёҳҳо ва барги дарахтон нек бидонистӣ. Пас, ҳаким чанд рӯзе дар он ҷо бимонд ва шунид, ки тани малик барас дорад ва атиббо дар илоҷи он оҷиз шудаанд, бархоста ба пеши малики Юнон шуд ва замин бӯсида, табибии худро бар малик арз намуд ва гуфт: - Эй малик, шунидам ки танатро нохушӣ ...
Рустам дар синфашон вазифаи сардори синфро иҷро мекард. Роҳбари синфашон Собирӣ сустии корашро дида аз сардорӣ озодаш кард. Рустам эътироз баён карда гуфт: - Муаллим маро бобоям , падарам, модарам сардор гузаштагӣ, ман бояд дар синф сардор монам. ВАҚТРО ХУРДЕД Муаллим Асадӣ чанд дақиқаи қисми аввали дарсро ба тарбияи ахлоқӣ бахшида дар охир гуфт: - Бачаҳо агар ахлоқи шумо хуб бошад дониш ҳам хуб мешавад. Ҳошим якбора аз ҷояш хеста гуфт: - Муаллимҷон Шумо алакай бист дақиқаи вақти моро хурдед. НАҶИБ-КУ НЕ МИНИК МЕШАВЕД Муаллима Меҳриниссо ба рӯзи ҷашн саҳначае омода мекард. Ҳар як хонанда аз рӯи супориши муаллима нақшеро иҷро мекард. Баъди иҷрои ...
Барорад садо Бигӯед шумо Чист он бачаҳо. (доира)Аз дастони мо На чашм дораду на ҷон, Мегиряд мисли инсон. (абр) Чор по дорад ҷон надорад, Об мехурад даҳон надорад. (мошин) Бобом парво надорад, Сад қабат ҷома дорад. Агар зи танаш кашӣ, Аз чашмаш об мешорад. (пиёз) Сию ду то мекӯбад, Танҳо якто мерӯбад. (дандон ва забон). Шабнами Сунъатулло, хонандаи синфи 9, мактаби рақами 9
Модар ту тулӯи меҳрубонӣ, Модар ту фариштаи ҷаҳонӣ. Модар ту зи дарду ранҷу андӯҳ, Бо дасти дуот мераҳонӣ. Модар ту калиди роҳи ҷаннат, Модар ту бақои хонадонӣ, Фарзанд агар ҷони ту бошад, Модар ту дилу дидаи онӣ. Модар чу туӣ ҳастии фарзанд, Амсоли баҳори бехазонӣ. Санавбар Раҳимова, хонандаи синфи 8, мактаби №30-и шањри Душанбе.
Бидон, эй писар, ки воҷиб аст асли худро шинохтан ва ҳурмат доштан. Асли фарзанд падару модар аст. Ва зинҳор, эй писар , ки ранҷи падару модар хор надорӣ. . . Пас ҳаққи падару модар агар аз рӯи дин нанигарӣ , аз рӯи хираду мардумӣ бингар , ки падару модар мунтиҷи некиву асли парвариши нафси туанд. Чун ту дар ҳаққи эшон муқассир бошӣ, чунон бувад, ки ту сазои ҳеҷ некӣ набошӣ ва он кас, ки вай ҳақшиноси некии асл набошад, некии фаръро ҳам қадр надорад. Бо носипосон некӣ кардан аз хирагӣ бошад ва ту низ хирагии худ маҷӯй ва бо падару ...
Сайёд гуфт: - Эй ифрит! Акнун охирӯззамон аст ва Сулаймон ҳазору ҳаштсол аст сипарӣ шуда, ҳикояти хеш бозгӯй. Чун ифрит сухани сайёд бишнид, гуфт: - Эй мард, омодаи марг бош! Сайёд гуфт: -Сазои ман, ки ӯро аз чунин зиндон раҳо кардам, ин хоҳад буд? Ифрит гуфт: -Оре, туро аз марг чора нест. Акнун дархоҳ, ки ӯро чигуна бикушам? Сайёд гуфт: Ё-гуноҳи ман чист, ки бояд ночор кушта шавам? Ифрит гуфт: -Ҳикояти маро бишнав! Сайёд гуфт: -Бозгӯй, валекин сухан дароз макун, ки наздик аст, аз бим ҷон аз танам ҷудо шавад. Ифрит гуфт ки -Ман ва Сахрулхин исёни Сулаймон карда, ба Худои ӯ имон наёвардем. Ӯ вазири худ Осаф ибни Бархиёро назди ман фиристод, ӯ маро ...
Ва лек аз зани бад, худоё, паноҳ! Саъдии ШерозӣДилором бошад зани некхоҳ, … Зан бошад аз дард фарёдрас. Абулқосим Фирдавсӣ. Занонро лутфу хушхӯист дар кор, Чу тифлонро бувад шафқат сазовор. Носири Хисрав. Беҳини занон дар ҷаҳон он бувад, К-аз ӯ шӯй ҳамвора хандон бувад. Абулқосим Фирдавсӣ. Занонро лутфу хушхӯист дар кор, Чу тифлонро бувад шафқат сазовор. Носири Хисрав.
1. Ба хиромон (мутакаббирона ва мағрурона) роҳ наравед. 2. Ҳеҷ марде дар миёни занон роҳ наравад… 3. Худованд покизагиро дӯст дорад. Лизо, ҷоҳое аз хонаҳоятон, ки холӣ аст, онро тамиз нигаҳ доред. 4. Дар хонае, ки саг ё тасвири ҷондори зирӯҳе (зинда) бошад, фариштаи раҳмат дохил намешавад. 5. Ҳар гоҳ дари хонаи касеро мекӯбед ва аз дохил аз шумо пурсида шуд, кист? Нагӯ: ман ҳастам, балки номи худро бигӯ. 6. Ба сурати махфӣ (пушти дар ё девор) ҳарфи касеро гӯш накун. 7. Ҳар гоҳ барои касе номае навиштед, аввал номи худатро бинавис. 8. Вақте ба хонаи касе рафтед, аввал иҷоза бигиред, баъдан ворид шавед. Дар шароити имрӯзӣ, ...
Аз як суяш барф. (ҳалоҷӣ)Як куҳ дорем, аз як суяш борон меборад Он чист, ки дар ба дар маскан дорад, Сесад сутуну ду газ гардан дорад. (чархи гандумкӯбӣ). Аҷоиб луъбате дорем, к иду пой в аду сумм дорад, Аҷабтар аз ӯ дидем миёни шона дум дорад. (тарозу). Он чист, ки бошад гирду ғалтон, Ду номи зинда дорад, лек беҷон. Хӯрӣ бошад, ки ин маънӣ нафаҳмад, Зи буз камтар бувад он марди нодон. (харбуза) Чоряк гӯшт ва чоряк намак, Шӯрбои шур, худаш бенамак. (тухм). Рӯз мурдаю шаб зинда. (чароғ) Гилеми калон дорем Афшанда наметонем Гӯсфанди зиёд дорем Шумурда наметонем. (ситора ва осмон).