Чӣ тавре, ки шоир м Эмомалии Мирзо дар китоби «Парвози дарё»-и худ гуфтааст: Зиндагӣ бе дӯстон бар одамӣ арзанда нест, Офтоби оламоро бар сараш зебанда нест. Зеб дорад зиндагонӣ дӯстон дорӣ агар, Варна монӣ суратеро ҳасту... 

Орзу уммеду армони нав аст. Бар тани бисёр афгори замин, Соли нав гӯё чу як ҷони нав аст. Бо муҳаббат барф мебахшад Худо, Барф ин дорую дармони нав аст. Зиндагӣ бо орзуҳояш хуш аст, Соли нав бар ҳукми меҳмони нав аст. Ҳар ғаме... 

Дар як деҳа одаме зиндагӣ мекард, ки номаш Алӣ Муҳаммад буд. Вай хеле доно буд, вале пул надошт. Мегӯянд, ки Алӣ Муҳаммад ҳар рӯз аз бозор ҳафт нон мехарид. Ҳамсояаш Одамхон, ки одами пулдор, вале нодон буд, боре аз Алӣ Муҳаммад...