Ҷамъе диданд, ки ҷавоне мӯйсафедеро мезад ва мӯйсафед зор-зор мегирист. Вақте ки ӯро аз дасти ҷавон халос карданӣ шуданд, гуфт: «Эй мардум маро халос накунед, монед ӯ маро бизанад». Пурсиданд, ки чаро чунин мегӯӣ? Гуфт: «Ин... 

Бидон, эй писар, ки воҷиб аст асли худро шинохтан ва ҳурмат доштан. Асли фарзанд падару модар аст. Ва зинҳор, эй писар , ки ранҷи падару модар хор надорӣ. . . Пас ҳаққи падару модар агар аз рӯи дин нанигарӣ , аз рӯи хираду мардумӣ... 

Чуноне аз ояти карима фаҳмида мешавад, ба падару модар на танҳо шафқату меҳрубонӣ, балки барои шукру сипоси хубиҳои онҳо рӯ ба Худои тавоно оварда, аз Ӯ бихоҳӣ, то ононро мавриди раҳматаш қарор диҳад, зеро вақте ки онҳо ба... 

Падар оқил бувад, фарзанди ӯ оқилу доно Бигирад тарбият гар аз падар соҳиб ҳунар бошад. Ҳар як шахс мехоҳад, ки падару модар, хоҳару бародар, хешу табори шинохтаву соҳибэҳтиром дошта бошад. Мо бояд волидайни худамонро мисли... 

Молик ибни Робиъа мегӯяд: « Мавқее, ки мо хидмати расули Худо нишаста будем, як марде омаду гуфт: «Эй расули Худо, оё аз некӯкорӣ ба падару модарам коре боқӣ монда, ки баъд аз маргашон ба анҷоми он пардозам, то дар ҳаққашон...