Модар- сарчашмаи хушкнашавандаи инсоният маҳсуб меёбад. Чӣ калимаи зебову пурмаъноест, Модар! Бо овардани ин калима ба забон дар дили кас меҳру муҳаббати зиёде пайдо мешавад. Модар мӯъҷизаи офаридаи Худои муттаъол аст.... 

Модарон худ зебогии рӯзгори хонадони мо ҳастанд. Меҳрубонӣ, тозагӣ, ишқ, муҳаббат ва зан- модар бо ҳам ҳамрадифанд. Месозад, ки ин ҳамаро қадр кард: Биҳишт зери пои модарон аст. Муҳаммад (с.а.в) Модари хуб ба сад устод ва омӯзгор... 

Инак, боз иди зебою фараҳбахши 8 март фаро мерасад, ки аз оғози фасли гулгулшукуфти баҳори нозанин барои мо мужда меорад. Фасли баҳору иди модарони мушфиқу меҳрубони мо ба ҳам пайвастагии сахт доранд. Зеро ҳарду хосияти... 

Модар ту фариштаи ҷаҳонӣ. Модар ту зи дарду ранҷу андӯҳ, Бо дасти дуот мераҳонӣ. Модар ту калиди роҳи ҷаннат, Модар ту бақои хонадонӣ, Фарзанд агар ҷони ту бошад, Модар ту дилу дидаи онӣ. Модар чу туӣ ҳастии фарзанд, Амсоли... 

Модаре як писар дошт. рӯзе модар бемор шуд. Писар аз сари болини модар дурр нашуда, хизмати ӯро кард. Табби модар баланд мешуд. Писар дасташро ба пешонии модар гузошт ва пурсид, ки ба шумо чӣ шуд? — Ба ман як пиёла об биёр, —... 

Ҳар чӣ падару модар гӯянд, фарзанд нек бишнавад ва ба ҷон қабул намояд. Ҳар чӣ фармоянд, ки дар он маъсият (гуноҳ) набошад, зуд ба ҷо орад. Агар эшон аз ҷой бархезанд, ҳамроҳ аз ҷояш хезад. Овозашро дар ҳузури онҳо баланд накунад.... 

Падар духтарчаашро ба Боғи ҳайвонот бурд. Духтарча товусро дида шодикунон гуфт. — Дада, дада, нигоҳ кунед, мурғ гул кардааст. ТААҶҶУБИ КӮДАК Фирӯзаи хурдсол аз падараш пурсид: — Дадаҷон, шумо номи модарамро намедонед? —... 

Тоҷикистон Ватанам! Эй кишвари орзую армонам! Эй сарзамини дилситонам бе туву бе ёди ту нахоҳам зист. Ватан! Ман намедонам ин калима, чӣ маъно дорад, аз куҷо омадаву чиро ифода менамояд. Вале иҳсос менамоям, ки ба ҳар як инсони...