Кишварро обод кунем Чашми ҳасудонро Кури умрбод кунем Роғун шавад ободон Хонаҳомон чароғон Дар лаби ҳар фарди тоҷик Ханда бошад ҳукумрон Роғун манбаи нур аст Чашми ҳасуд кур аст Иродаи халқи мо Имрӯз бубин, ки зур аст Роғун майдони ҷанг аст Халқи тоҷик бонанг аст Дар сохтмони ин мулк Ҳиммати мо баланд аст Меҳнати зарбдори мо Ҳосилоти кори мо Барои насли наврас Ободи бошад зи мо.Роғунро бунёд кунем Алиева Робиа хонандаи синфи 8, мактаби № 19. ОФТОБИ ЗИНДАГОНӢ Падар чун офтоби зиндагӣ, Бубахшад нури гарми меҳрубонӣ. Барои хотири фарзанди некӯ, Бубахшад ӯ ҷаҳони комронӣ. Баҳори бехазони ман, падарҷон, Ҷаҳони бекарони ман, падарҷон. Бувад ӯ аз ҳама боло бароям, Фурӯғи дидагони ман, падарҷон. Расулова Мавҷуда хонандаи синфи 7. РОҒУН Аз шукри ҳифзи миллат, Роғун гардад обод, Аз шодию муҳаббат, Роғун гардад обод. Дар сохтмони НОБ-ҳо тоҷик сарбаланд ...
Зимистон бологузар. (печка)Дар тобистон дарди сар, Дар гӯш дорад як даҳон, Даҳонаш хеле калон. Ҳамроҳи мо нишинад, Аз мо боло нишинад. (телпак) Даруни шиғи сафед, Хобида барраи маст. Ёрирасони хӯрдан, Вале бепою бе даст. (забон) Дидам чархе гирдгардон, Хӯрад оби фаровон. Ҳосилаш ҳамчун оташ, Оташаш роҳати ҷон. (агрегат) Дидам ҷонвари бобе, Дар гарданаш танобе. Бо як ишора беҷон, Бо як ишора хандон. (чароғ) Ба роҳи худ равон аст, Ҳама чиро ӯ ҷон аст. (об) Се ҳарфаки алифбо, Манбаи нуру зиё. (ГЭС) Хонааш дар сари мо, Мегардад рӯи дунё. (ақл)
Ҳамаро созад гирён. Ҳамаро хонавайрон, Тухми одамӣ қурбон. Деви сиёҳи бераҳм, Чист ҷавоби ин чистон? ( ҷанг)Ҳама аз ӯ гурезон, Хонаҳо қатор-қатор, Зинадор, хонадор. Хонаҳоро ларзонда, Бачаҳоро тарсонда. (қатора) Ранго баранг дастархон, Дар вай тамоми осмон. (харита) Кист мунаввар сохт оламро, Кист донишвар сохт одамро. (китоб) Субҳ дамид, боғ сермева шуд. (мактаб) Дар шаби тор нисфи фатир, Атрофи он арзанхамир. (моҳу ситора)
Зан - модар бояд ғурур дошта бошад ва нагузорад, ки нохалафон шаъну шарафи ӯро паст зананд. Яке аз нишонаҳои ғурури зан – модар ҳамин аст, ки ӯ ҳиматбаланду шикастанафс аст. Вақте ки Султон Маҳмуд иштибоҳи худро дар ҳаққи Фирдавсии бузургвор фаҳмид, чил ҳазор динор тилло ( ҳадя) фиристод. Вале дер шуда буд. Ҳадяро мехоҳанд ба Манижа – духтари Фирдавсӣ диҳанд. Навкарони шоҳ фармони шоҳро эълон ва онҳоро намуда гуфт: - Соҳиби давлат шудед, шукр гӯед, шодӣ кунед, султони раиятпарвари атобахшро дуо кунед. Навкарон якчанд саночи пури динори тиллоро оварда ба пеши Манижа ва писару духтари ӯ гузоштанд. Манижабону пероҳани кабуди мотамро ҳанӯз аз ...
Андар балои сахт падид ояд, Фазли бузургмардию солорӣ. Абуабдулло Рӯдакӣ Шуҷоъ он, ки дилро шикебо кунад, Ба ошуфтан- андар мадоро кунад. Абӯшакурӣ Балхӣ Далере, ки тарсад зи пайкори шер, Зани зоҷ хонаш, махонаш далер. Абӯлмуайяди Балхӣ Ҷавонмардию ростӣ пеша кун, Ҳама некӯӣ андар андеша кун. Абулқосим Фирдавсӣ Мардон надоранд мардӣ нуҳуфт. Абулқосим Фирдавсӣ
Чанде аз ин бигзашт ва замона басе авроқи сафеду сиёҳи шабу рӯз бигардонид. Рӯзе Қуббара ғоиб буд, бачаи ӯ дар канори шаҳзода ҷаст бо сарпанҷаи худ дасти шаҳзодаро захм зад. Шаҳзода ба хашм омада ҳаққи улфат ва сӯҳбати қадимро барбод дода, пои мурғакро гирифта гирди сар бигардонид ва чунон маҳкам ба замин зад, ки мурғак ҳалок шуд. Чун Қуббара бозомад бачаро кушта дид наздик буд, ки мурғи рӯҳаш аз қафаси бадан парвоз кунад. Аз ҳавли ин воқеа фарёду нола ба осмон расонид. Баъд аз фиғону нолаи бешумор ба худ андешид, ки ин оташи балоро худи ту афрухтаӣ. Ту ба ин ...
Муаллимон Ҷаъфару Ҷобир дар саҳни мактаб доири кадом масъалае сӯҳбат доштанд. Нохост Алиро Валӣ думболагир карда аз даромадгоҳи таълимгоҳ берун ронда, суханҳои қабеҳ медод. Ҷаъфар Алиро Ҷобир бошад Валиро дошта гирифтанд. Ҳа, бетамизҳо ин чи суханҳои зиштест, ки аз забони шумо мебарояд. Алию Валӣ бо як овоз мегуфтанд: - муаллимҷон мебахшед дигар такрор намешавад. - Ҷои бахшиш нест, мо шуморо имтиҳон мекунем, дақиқ ҷавоб додед мебахшематон,-гуфтанд муаллимон. Муаллим Ҷаъфар савол дод: - Канӣ гӯед, ки ҷумла чист? Ҷумлаҳо чанд хел мешавад? Валӣ пешдастӣ карда гуфт: -Муаллимҷон китобам дар сумка мондааст, вагарна аниқ ҷавоб медодам. ЧАНД АСТ Ҳангоми кори санҷишӣ аз фанни кимиё Фирӯз, ки тарафи рост буд, ба ҳал ...
З-ин хомӯши гӯё, ки «Китоб асту китоб». Абдураҳмони Ҷомӣ.Бо гӯшу забон чӣ хуш бувад фаҳми китоб, Воқеан, нест ҷуз китоб анис, Гуфтаанд: - «Ал-китобу хайру ҷалис». Камолиддини Биноӣ. Сари савдои кас набуд маро, Ҷуз кутуб ҳамнафас набуд маро. Камолиддини Биноӣ. Илм сайд омаду китобат қайд, Беҳ, ки дар қайд баста бошад сайд. Камолиддини Биноӣ. Сад хона китоб хондию нест ба ёд, Бояд, ки китобхона дар сина бувад. Тошхӯҷаи Асирӣ. Савод мояи илм асту илм – айни ҳаёт. Абулқосим Лоҳутӣ.
Суқрот гуфтааст, ки ҳеҷ ганҷе беҳ аз дониш нест ва ҳеҷ душман бадтар аз хӯи бад нест ва ҳеҷ соҳибэҳтиромие бузургвортар аз донишмандӣ ва ҳеҷ либос аз шарм нест. Пас ҳар вақту ҳар ҳол, ки бошад, бояд, ки ҳар як соати ту бе донишомӯзӣ нагузарад. Ва агар доное ҳозир набошад, аз нодоне биёмӯз, ки дониш аз нодон низ бояд биомӯхт. Аз он ки ҳар гоҳ ба чашми дил ва дидаи ақл ба нодон нигарӣ, он чӣ туро аз ( рафторӣ) вай писанд наояд, донӣ, ки набояд кард. Чунон ки Искандар гуфт: Ман манфиате на аз дӯстон ёфтам, балки бештар аз душманон ёфтам. ...
Ҳастии ман, фахри ман, шони ман аст.Тоҷикистон нури чашмони ман аст, Халқи тоҷик дар тулии таърихи чанд ҳазор солаи худ бисёр душвориҳоро паси сар намудаву лек забону фарҳанг ва дину оини худро аз даст надод. Маҳз барои пойдориву ҳастии он марзу буми Тоҷикистонро дӯст медорему барои ҳастиаш ҷоннисориҳо мекунем, ва намегузорем нохалафе онро доғдор ва қисмат намояд. Беҳуда шоири шинохта Камол Насрулло нагуфтааст: Тоҷикистонро дигар қисмат макун, Байни Хатлону Зарафшону Бадахшон. Модареро чун тавон қисмат намуд, Пора- пора байни фарзандон? Агар модари мушфиқ моро ба дунё оварда бошад, Тоҷикистон модари дуюмамон моро ба оғӯш гирифта зиндагии тенҷу осударо додаст. Мо омодаем ...