Қаҳту вафост дар бунаҳи охиррузамон, Ҳон, эй ҳаким пардаи узлат бисоз, ҳон Ту ғофилу сипеҳри кушанда рақиби ту, Фарзона хуфтаву саги девона посбон. Он гоҳ сайёф пеш рафта шамшер баркашид ва куштанро дастурӣ хост, ҳакими Рӯён... 

ҲИКОЯТИ ВАЗИР ВА ПИСАРИ ПОДШОҲ Вазир гуфт: — Шунидаам, ки малике аз мулук писаре дошт. Писар хост, ки ба нахчир шавад, малик вазирро бо ӯ бифиристод. Эшон шикор ҳамекарданд, то ки ба ғазоле бирасиданд. Вазир гуфт: — Ин... 

— Эй малик, шунидам ки танатро нохушӣ фурӯ гирифта ва то кунун илоҷпазир нагашта. Ман мехоҳам, ки муолиҷаат кунам, бе он ки туро шарбате бихӯронам ва равғане бимолам. Малики Юнон дар аҷаб шуд ва гуфт: — Чӣ гуна метавонӣ,... 

Сайёд гуфт: — Эй ифрит! Акнун охирӯззамон аст ва Сулаймон ҳазору ҳаштсол аст сипарӣ шуда, ҳикояти хеш бозгӯй. Чун ифрит сухани сайёд бишнид, гуфт: — Эй мард, омодаи марг бош! Сайёд гуфт: — Сазои ман, ки ӯро аз чунин зиндон... 

Ва лек аз зани бад, худоё, паноҳ! Саъдии ШерозӣДилором бошад зани некхоҳ, … Зан бошад аз дард фарёдрас. Абулқосим Фирдавсӣ. Занонро лутфу хушхӯист дар кор, Чу тифлонро бувад шафқат сазовор. Носири Хисрав. Беҳини занон дар... 

Пир гуфт: — Эй амири ифритон! Ин ғизол маро духтари амм ва сӣ сол бо ман ҳамдам буд, фарзанде наёвард. Канизаке гирифтам, он каниз писаре бизод, чун писар понздаҳсола шуд, маро сафаре пеш омад, аз баҳри тиҷорат ба шаҳри дигар... 

Эй малики ҷавонбахт, шунидаам, бозаргоне сарду гарми ҷаҳон дида ва талху ширини рӯзгор чашида, сафар ба шаҳрҳои дурр ва дарёҳои пуршӯр мекард. Вақте ӯро сафаре пеш омад, аз хона берун шуд ва ҳамерафт, то аз гармии ҳаво монда... 

Буд набуд, дар солҳои хело қадим як мард бо занаш зиндагӣ мекард. Онҳо буду шуд, як писар доштанд. Писарашон бисёр ҳам эрка будааст. Беҳудаву баҳуда эркагӣ карда чизи дилхоҳашро талаб мекард. Рӯзе пмсарашон дар ҳавлӣ фиғон... 

Замоне моҳиро ҳама якранг, вале ҳаҷман гуногун буданд. Онҳо якҷоя дар дарбори парии обӣ, ки шоҳи баҳр буд, хизматгорӣ мекарданд. Шоҳи баҳр духтари зебое дошт. Ӯ ҳамеша ба духтараш таъкид менамуд, ки зинҳор ба зинҳор ба болои... 

Замоне дар як деҳаи дури кӯҳистон марде мезист. Ин мард се писару як духтар дошт ва ба деҳқонӣ машғул буд. Марди деҳқон ҳамеша ба фарзандон панд медод, ки думболаи ягон касбу ҳунарро гиранд, то баъди сари вай хору мӯҳтоҷ нашаванд. Писари...